Digitale menukaart en QR-code voor pizzeria
Een digitale menukaart is dezelfde kaart vanuit twee plekken: aan tafel met een QR-code, en thuis met een link. De eerste bedient iemand die al zit, de tweede iemand die nog kiest. Hetzelfde adres kan allebei.
De twee kaarten zijn niet dezelfde
| In de zaak (QR) | Openbaar (link) | |
|---|---|---|
| Wie leest | Een gast die al zit | Iemand die nog kiest waar hij eet |
| Doel | De bestelling opnemen | Hem laten komen |
| Foto's nodig? | Nauwelijks | Ja, dat is de reden om te komen |
| Prijzen nodig? | Ja | Ja, en als eerste |
| Moet hij vindbaar zijn? | Nee | Ja, daar gaat het om |
In de praktijk dekt één goed gemaakte pagina beide. Wat verschilt is waar je hem neerzet: de QR-code op tafel en op de etalage, de link op Google, op Instagram en in je mailhandtekening.
De QR-code
- Wordt gemaakt vanuit het adres van je kaart en blijft werken als de kaart verandert.
- Gedrukt op een tafelstandaard, de etalage of de pizzadoos.
- Controleer dat hij naar een snelle pagina leidt: wie scant zit al en wacht.
- Zet hem ook op de bon, voor wie later vanaf huis bestelt.
Uitverkocht, zonder herdrukken
Het dagelijkse voordeel van digitaal is niet het ontwerp: het is de uitverkochte pizza er met één tik uithalen en hem morgen terugzetten zonder hem opnieuw te typen. In de zaak betekent dat: niet halverwege de dienst «die is op» hoeven zeggen.
Hoe je de kaart opbouwt en de allergenen.
Je site kan online staan vóór de dienst van vanavond
Vijf minuten. Geen creditcard. En je staat online.
Nu beginnen